Pan Flut
Posted 29-02-2008 at 10:03 by tafi
Pan, Yunan mitolojisinde kır ın ve çoban ların tanrısı. Yarı keçi yarı insan halinde tasvir edilir. Kırlarda aniden insanların karşısına çıkıp görüntüsüyle insanları korkuttuğu için panik sözcüğü buradan türemiştir.Tanrı Pan,efsanesi ve kişiliği hakkında Behcet Necatigil'in "100 Soruda Mitologya "daki anlatımını aşağıya alıyoruz:
"Dağlık Arkadia'da küçükbaş hayvanların,çobanların tanrısı. Keçi ayaklı Pan, Hermes'in oğludur. Tanrıların,çokluk,insan kılığında değilde...
Munshy
Posted 15-10-2007 at 11:49 by tafi
Yaklaşık 8-9 aydır aynı videoyu defalarca dinledim. Tesadüfen rastladığım bir şarkıydı etkisinin bu kadar uzun süreceğinin farkında değildim . Her dinlediğimde bana olan etkisi hiç değişmedi. O anlatılmaz bir duygu herkesin böyle duygular yaşattıran özel bir şarkısı vardır. Bütün enstürmanlar içime işliyor solistin sesi harika . Sizinlede paylaşmak istedim.
Kısa bir öykü
Posted 07-07-2007 at 15:30 by tafi
Öykümüz dört kişi hakkında: HERKES; BİRİSİ; HERHANGİ BİRİ ve HİÇ KİMSE. Yapılması gereken, "ÖNEMLİ BİR İŞ" vardı. Ve HERKES, BİRİSİ'nin bu işi yapacağından emindi. Gerçi işi HERHANGİ BİRİ de yapabilirdi ama, HİÇ KİMSE yapmadı. BİRİSİ buna çok kızdı. Çünkü iş, HERKES'in işiydi. HERKES, HERHANGİ BİRİ'nin yapabileceğini düşünüyordu.
Ama, HİÇ KİMSE, HERKES'in yapamayacağının farkında değildi. Sonunda HERHANGİ BİRİ'nin yapabileceği isi, HİÇ KİMSE yapmadığı için, HERKES, BİRİSİ'ni...
Yitirilen
Posted 24-03-2007 at 14:00 by tafi
Ola ki yürürüm bir başka aşka
ya da yürürüm mavi olmayan bir gülüşe
unutma ki tek aşk olduğum sensin
âşık olduğum değil.
Karanlıkla süzülüyor içime yıkım
'dur' diyorum. yıkılıyorum...
uçurumları başucuma koyuyorum sonra
okşuyorum saçlarını rüzgarda
sıcak ılık bir koku siniyor yüreğime
gitme diyorum, gitme! düşüyorum.
sonra beni soruyorlar bana
tanımıyorum diyorum daha hiç karşılaşmadık
...
Beni öyle sev ki..
Posted 20-03-2007 at 05:01 by tafi
Sevgiyi başkalarından bekleyen bir insanın duygularını anlatıyordu bu dizeler... Her sevginin başlangıcı, insan yaşamında güneşin doğduğu andır elbette.Oysa,çaba harcamadan,birilerinin kendisini sevmesini bekleyenler örfe olamazlar hiçbir zaman... Ne sazı konuştururlar,ne neyi üflerler,ne de şiire varır dilleri... İnsanin bir ömür boyu peşinden koştuğu sevmek nedir peki?
Yüreğin bir başkası için çarpması mı? Suyun yüzünde,yapraklarını ağır ağır açan bir nilüfer mi yoksa... Güz mevsimi,yaralı...
Ekranın arkasındakine...
Posted 13-03-2007 at 09:55 by tafi
Kimsin sen?
Kelimelerini gördüğüm,cümlelerinden vurgularını tahmin etmeye çalıştığım,orda olup yazdıklarımı okuduğuna,beni anladığına,anlaştığımıza inandığım sen...
Varsın demi? Ordasın? Konuşurken suratın nasıldır,ellerini oynatır mısın konuşurken? Ya mimiklerin? Konuşurken bakamadığım gözlerinin rengi ne?
Sen de merak ediyor musun beni,yüzümün konuşurken ki halini.
Konuşurken gözlerine bakarım karşımdakinin,sağır değilim ama dudak okumayı severim ben.
Bilebilir...
Sen hiç benimle olmadın ki.
Posted 09-03-2007 at 09:34 by tafi
Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun? Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taaa içimde hissetmek.Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?'Seni Seviyorum' sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun? Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak ve gülmek.ve buradayken bile seni çılgınca özlemek.Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun? Seni hiç tanımadığım...
